تبلیغات
BIG 30T به شهر بزرگ سرگرمی و تفریح خوش آمدید!
icon
BIG 30T به شهر بزرگ سرگرمی و تفریح خوش آمدید!
برای خدمت بهتر از ما به شما در نظر سنجی شركت كنید...
تبلیغات
اوکسین ادز معتبرترین و بزرگترین سیستم کسب درآمد وبمسترها

جستجو

نظرسنجی

از چه لحاظ وارد بلاگ شدید؟










صفحات جانبی
آمار بازدید
    کل بازدید:
    بازدید امروز :
    بازدید دیروز :
    بازدید این ماه :
    بازدید ماه قبل :
    تعداد نویسندگان :
    تعداد کل مطالب :
    آخرین بازدید :
    آخرین بروز رسانی :

کتابم را با خود مبر


نگاهی به زندگی و آثار آندره ژید، نویسنده شهیر فرانسوی












کتابم را با خود مبر











آنگاه که کتابم را خواندی، به دورش افکن و بیرون رو. دلم می خواهد که این کتاب شوق خروج را در تو برانگیزد، خروج از هرجا که باشد، از شهرت، از خانواده ات، از اتاقت، از اندیشه ات.

کتابم را با خود مبر... فراموشم کن. کاش کتابم به تو بیاموزد که بیشتر از این کتاب به خود بپردازی و سپس بیشتر از خود به دیگر چیزها».

آندره ژید، نویسنده شهیر فرانسوی در ۲۲ نوامبر سال ۱۸۶۹ در پاریس به دنیا آمد. پدر آندره از خانواده های پروتستان جنوب فرانسه و استاد حقوق، مادرش نیز از خانواده های کاتولیک اهل نورماندی و دختر یکی از بورژواهای ثروتمند آنجا بود. مطلب زیر نگاهی است به زندگی و آثار این برنده جایزه نوبل که معروف ترین کتابش «مائده های زمینی» است و به بیشتر زبان های دنیا ترجمه شده است.

● کودکی و نوجوانی

پدر و مادر «ژید» از لحاظ اخلاق و سجایا و روحیات باهم اختلاف داشتند و چون پدر «ژید» به واسطه گرفتاری نمی توانست به تربیت فرزند خود بپردازد، لذا پرورش وی به عهده مادرش که زنی سخت گیر بود قرار گرفت.

خانواده ژید که پیرو مذهب «پروتستان» بودند، تعصب شدیدی در امور مذهبی داشتند و می خواستند که «آندره» هم تمام اعمال دینی را به جا آورد و تسلیم ایمان مذهبی گردد ولی برخلاف تمایل خانواده، ژید از کوچکی طبع سرکشی داشت و تعلیمات مذهبی را نمی پذیرفت.

در سال ۱۸۸۰ یعنی در ۱۱ سالگی آندره کوچک پدر خود را از دست داد و نفوذ و قدرت مادرش نسبت به وی فزونی گرفت و مادر سختگیر، او را در فشار گذاشت که هم امور مذهبی را انجام دهد و هم در مدرسه به تحصیل بپردازد ولی ژید از هر دو موضوع امتناع داشت و ناچار لجاجت و سختگیری مادرش از اندازه گذشت تا جایی که وی به گریه و زاری های آندره اهمیت نمی داد. در نتیجه شدت فشار، آندره دچار حمله عصبی گردید و به رختخواب افتاد و مادرش ناگزیر شد او را برای معالجه به آسایشگاه «سناتوریوم» ببرد؛ گرچه بر اثر مداوا و آزادی عمل حال ژید بهبود یافت ولی آثار این دوران فشار و اسارت و بیماری در نوشته های وی به ظهور رسید.

ژید به تحصیل بی علاقه بود و از محیط مدرسه نفرت داشت و همان اندازه که مادر و سایر افراد خانواده اش به تحصیلات آندره و تعلیمات مذهبی وی علاقه مند بودند چند برابر آن وی نسبت به هر دو موضوع بی علاقه بود تا بالاخره مادر ژید یک نفر معلم سرخانه برای تعلیم وی گماشت و بهترین و ضروری ترین کتاب تحصیلی او را انجیل قرار داد. با این حال آندره ژید از معلم خودش موسیقی آموخت و در این هنر پیشرفت بسیار کرد.

او همچنین با وجود مواظبت خانواده اش چند کتاب دیگر به دست آورده بود در ساعات فراغت مطالعه می کرد و از این راه با نویسندگی و ادبیات آشنا شد و از همین روزنه کوچک دنیای بزرگ ذوق و هنر را تماشا کرد و برای تمام عمر فریفته آن شد. تحت قانون فطری که هر موجود ذی روح در برابر فشار و محرومیت عکس العمل شدید نشان می دهد، آندره ژید هم مظهر عجیب این واکنش طبیعی قرار گرفت، به طوری که در تمام عمر آزادی را جانشین فشار و حرمان دوران کودکی قرار داد.

وی در ۱۶ سالگی، بی اختیار عاشق دخترعموی خود «مادلین» گردید. نویسنده جوان از این احساسات و عوالم عشق و شیفتگی در آثار خویش صحبت و به نام «امانوئل» از دختر عموی خویش «مادلین» یادآوری می کند.

● زندگی در اوج دوره سمبولیسم ادبی

۲۰ سالگی ژید مصادف با دوره سمبولیسم در ادبیات بود و او که به مطالعات وسیعی در قلمرو ادب دست زده بود، در مجله های کوچک مدرسه مقاله هایی کوچک می نوشت. ژید فعالیت ادبی خود را در ۲۲ سالگی (۱۸۹۱) آغاز کرد. از آنجا که به یاری بخت از رفاه مالی برخوردار بود و نیازی به کارکردن نداشت، توانست با فراغ بال به نوشتن بپردازد و از پشتیبانی معنوی نویسندگان و شاعرانی چون پیر لوییس، پل والری و استفان مالارمه بهره مند شود. به ویژه دوستی او با مالارمه سبب شد که در آغاز کار به مکتب سمبولیسم روی آورد.

در این موقع وی اولین کتاب خود را به نام «خاطرات و اشعار آندره والتر» منتشر کرد.

این کتاب که نخستین اثر نویسنده است، سرگذشت جوانی است که به سبب غنای معنوی و عجز از تسلط بر خویش، زیر بار هیجان ها و اضطراب ها خرد شده است. مجموعه شامل نثری شاعرانه و تحلیلی دقیق از «خویشتن خویش» است. این اثر عشق معنوی ژید را به دخترعمویش نشان می دهد که با او ازدواج کرد و تقریباً نتیجه یک سلسله ناکامی های دوره جوانی است که در امتداد جریان حیات پر از یأس و حرمان کودکی کشانده شده است. این کتاب تحت تأثیر التهابات شدید روحی دوره جوانی و در محیط آرام سرزمین «آنسی» نوشته شده است.

دوره اول آثار جوانی ژید تحت تأثیر مکتب سمبولیسم قرار داشت. اثر دیگر ژید در مکتب سمبولیسم، «رساله نارسیس» به نام نویسنده در ۱۸۹۱ منتشر شد و به پل والری که ژید با او بحثی طولانی داشته، تقدیم گردیده است. رساله نارسیس اندیشه های ژید را درباره هنر و عالم واقعی که به وسیله مکتب سمبولیسم، خاصه مالارمه عرضه شده بود، بیان می کند.

ژید در این اثر استعاری چون نارسیس که عاشق چهره خود گشت و برای دست یافتن به آن در آب چشمه فرو رفت، به عالم مطلق اندیشه می نگرد و می کوشد که به کنه ذات خویش دست یابد اما امواج مانع می شود که او خود را از محو شدن نجات بخشد، پس با نگرانی پیوسته در جست وجوی حقیقت ذات خویش به سر می برد و همین نکته موضوع اصلی همه آثار ژید می گردد.

در سال ۱۸۸۹ ژید کتاب «سفر اورین» را منتشر کرد که نقل سفری خیالی و افسانه ای است و هر قطعه از مناظر واقعی و عینی و حوادث و ماجراهای آن تمثیلی از یکی از نماهای زندگی معنوی و اخلاقی است. آندره ژید در سال ۱۸۹۳ خود را از قیود خشک تقدس رها ساخته به «تونس» و آفریقا رفت و سل گرفت و مجبور شد در «بیسکرا» بماند.

ژید در کشمکش هوی و هوس و زندگی آرام مدتی اسیر و با طبیعت خود در مجادله بود تا آنکه سرانجام به پاریس بازگشت و به سال ۱۸۹۷ کتاب مائده های زمینی

«The Fruits of the Earth» را به رشته تحریر درآورد که معروف ترین اثر ژید به شمار می آید.

بنابر گفته خود نویسنده در دیباچه نسخه چاپ ۱۹۲۷ این کتاب، این اثر سال ها با بی اعتنایی مردم روبه رو گشت اما پس از آن تاثیر خارق العاده و مداومی بر جوانان روشنفکر باقی گذارد. مائده های زمینی اثری ارشادی است و قهرمان اصلی آن خود ژید است، اگرچه به ظاهر قالبی شاعرانه و موزون دارد و به متون شرقی نزدیک است. از آثار دیگر ژید در این دوره نیز می توان پی برد که او شخصیت خود را در این اثر خیال انگیز جای داده و همین امر به کتاب ارزش فراوان بخشیده است.

● بازگشت به نوجوانی

در این موقع « ژید» دوباره از زندگی در پاریس دلگیر شد و به مسافرت پرداخت و این بار رخت به سوی «الجزیره» کشید و پس از آنکه خبر فوت مادرش به وی رسید بار دیگر به فرانسه برگشت و با تجدید عوالم عشق و شیفتگی دوران جوانی با دخترعموی خود مادلین ازدواج کرد.

وی کتاب «رذل» را پس از مسافرت و گردش در «الجزایر» به قلم آورد، و آن داستان کسی است که برای ابراز شخصیت خود از سنن و مقررات رهایی پیدا کرده و برای اجرای افکار و آرزوهای خود تلاش و کوشش می کند.

ژید که از زندگی آرام و انزوا بیزار بود و می خواست حیات خود را در دیدن آثار و مناظر جدید و سیاحت و مطالعه بگذراند، زمانی که ۵۴ سال از عمرش می گذشت یعنی به سال ۱۹۲۳ به مسافرت پرداخت و سفری به «کنگو» کرد و پس از یک سال اقامت در آنجا به پاریس بازگشت. در سال ۱۹۳۶ سفری به کشور «شوروی» کرد و پس از گشت و گذار و مطالعه در آن محیط به فرانسه مراجعت نمود. انجمن ادبی لندن در شعبه ادبیات، کرسی «آناتول فرانس» را به «آندره ژید» واگذار کرد. این کار توجه زایدالوصف خوانندگان و علاقه مندان به آثار ادبی را به سوی ژید و آثار وی معطوف ساخت.

آندره ژید علاوه بر نشر آثار ادبی از داستان و بیوگرافی و نمایشنامه به همراهی دوستان و آشنایان خود به تأسیس مجله «جدید فرانسه» همت گماشت که مدت ۳۳ سال از ۱۹۰۸ تا ۱۹۴۱ دوام داشت. این مجله ادبی خدمت بسیار بزرگی به ادبیات جهان و خاصه ادبیات فرانسه نموده است که نسل کنونی آشنایی و ارتباط خود را با آثار و شاهکارهای هنرمندان و نویسندگان معاصر اروپایی و آمریکایی مرهون آن می باشد. او به جهت همکاری با آلمان ها در میان هم میهنان خود و در دنیای دموکراسی بدنام گردیده و مورد غضب و کینه قرار گرفته است.

از آثار او می توان «اگر دانه نمیرد»، «در تنگ»، «اودیپ »، « داستایوسکی»، «آهنگ روستایی»، «زیر زمین های واتیکان»، «مسافرت به کنگو»، «کوریدون»، «سکه سازان»، «تزه»، «مکتب زنان»، «ایزابل»، «ربرت ژنویو»، «اخلاق»، «مذاکرات خیالی»، «تربیت زنان»، «دفتر سپید و سیاه»، «باتلاق ها»، «بهانه ها»، «بهانه های تازه»، «اکنون با تو»، «پرومته تزه»، «بازگشت از شوروی»، «بازگشت کودک ولگرد»، «خاطراتی از اسکارواید»، «دفترهای یاداشت آندره والتر»، «مائده های تازه» و «مسافرت اورین» را نام برد.

آثار ژید با بیش از ۶۰ عنوان، همه انواع ادبی را از روایت، رمان و نمایشنامه گرفته تا خاطرات، زندگینامه و سفرنامه در بر می گیرد اما حضور مداوم نویسنده وحدت بخش این مجموعه متنوع است.

ژید که همواره از دورویی و تظاهر دوری می جست، به سبب بیان بی پرده مسائل عاطفی و اخلاقی مخالفت بسیاری از معاصران خود را برانگیخت اما با وجود این مخالفت ها، پیروان و دوستداران بسیاری یافت و نوشته هایش تاثیری ژرف در اندیشه مخاطبان بر جای گذاشت. در سال ۱۹۴۷ جایزه ادبی نوبل را از آن خود کرد و در سال ۱۹۵۱ در پاریس چشم از جهان فرو بست.


 


موضوع : دانستنی ها و خواندنی ها ,


نویسنده :BIG 30T در تاریخ دوشنبه پانزدهم فروردین 1390      ( ) نظرات
...

برچسب نوشته ها
اولیه قالب : مدیریت سایت | ترجمه و آماده سازی : مدیریت سایت